رتینوپاتی نارس چیست؟
درمان اختلال چشمی
مدت زمان مطالعه: ۱۰ دقیقه
رتینوپاتی نارس (ROP) یک اختلال چشمی بالقوه کور است که عمدتاً نوزادان نارس با وزن حدود ۲¾ پوند (۱۲۵۰ گرم) یا کمتر که قبل از هفته ۳۱ بارداری متولد شده اند را تحت تأثیر قرار می دهد (بارداری کامل دارای حاملگی ۳۸ تا ۴۲ هفته است). . هر چه نوزاد در بدو تولد کوچکتر باشد، احتمال ابتلای نوزاد به ROP بیشتر است. این اختلال – که معمولاً در هر دو چشم ایجاد می شود – یکی از شایع ترین علل از دست دادن بینایی در دوران کودکی است و می تواند منجر به اختلال بینایی مادام العمر و نابینایی شود. ROP اولین بار در سال ۱۹۴۲ تشخیص داده شد.
دکتر مینا اوجانی جراحی آب مروارید کرج ، فلوشیپ شبکیه و لیزر ، نفر اول آزمون فلوشیپ و فوق تخصص شبکیه از دانشگاه علوم پزشکی تهران و دارای رتبه برتر بورد چشم پزشکی کشور و تخصص چشم از دانشگاه علوم پزشکی تهران و دارای بسیاری از افتخارات دیگر می باشد که در درمان اختلال چشمی تجربه و سابقه ی درخشانی را رقم زده اند.
چه تعداد از نوزادان مبتلا به رتینوپاتی نارس هستند؟
امروزه با پیشرفت هایی که در مراقبت از نوزادان صورت گرفته است، نوزادان نارس کوچکتر و بیشتری نجات می یابند. این نوزادان در معرض خطر بسیار بیشتری برای ROP هستند. همه نوزادانی که نارس هستند دچار ROP نمی شوند. سالانه حدود ۳.۹ میلیون نوزاد در ایالات متحده متولد می شوند. از این تعداد، حدود ۲۸۰۰۰ وزن ۲/۴ پوند یا کمتر است. حدود ۱۴۰۰۰ تا ۱۶۰۰۰ از این نوزادان تحت تأثیر درجاتی از ROP قرار دارند.
این بیماری در موارد خفیف تر ROP بهبود می یابد و آسیب دائمی بر جای نمی گذارد. حدود ۹۰ درصد از تمام نوزادان مبتلا به ROP در دسته خفیفتر هستند و نیازی به درمان ندارند. با این حال، نوزادان مبتلا به بیماری شدیدتر ممکن است دچار اختلال بینایی یا حتی نابینایی شوند. حدود ۱۱۰۰ تا ۱۵۰۰ نوزاد سالانه دچار ROP می شوند که به اندازه ای شدید است که نیاز به درمان پزشکی دارد. سالانه حدود ۴۰۰ تا ۶۰۰ نوزاد در ایالات متحده از ROP نابینا می شوند.
آیا مراحل مختلف ROP وجود دارد؟
آره. ROP در پنج مرحله طبقه بندی می شود که از خفیف (مرحله I) تا شدید (مرحله V) متغیر است:
مرحله I – رشد خفیف غیر طبیعی عروق خونی. بسیاری از کودکانی که در مرحله اول قرار می گیرند بدون هیچ درمانی بهبود می یابند و در نهایت بینایی طبیعی پیدا می کنند. این بیماری خود به خود بدون پیشرفت بیشتر برطرف می شود.
مرحله دوم – رشد رگ های خونی نسبتا غیر طبیعی. بسیاری از کودکانی که در مرحله دوم قرار می گیرند بدون درمان بهبود می یابند و در نهایت بینایی طبیعی پیدا می کنند. این بیماری خود به خود بدون پیشرفت بیشتر برطرف می شود.
مرحله III – رشد غیر طبیعی عروق خونی شدید. رگ های خونی غیر طبیعی به جای پیروی از الگوی رشد طبیعی خود در امتداد سطح شبکیه به سمت مرکز چشم رشد می کنند. برخی از نوزادانی که به مرحله III مبتلا می شوند بدون درمان بهبود می یابند و در نهایت بینایی طبیعی پیدا می کنند. با این حال، هنگامی که نوزادان دارای درجه مشخصی از
مرحله III هستند و “به علاوه بیماری” ایجاد می شود، درمان در نظر گرفته می شود. “به علاوه بیماری” به این معنی است که رگ های خونی شبکیه بزرگ شده و پیچ خورده است که نشان دهنده بدتر شدن بیماری است. درمان در این مرحله شانس خوبی برای جلوگیری از جداشدگی شبکیه دارد.
مرحله IV – شبکیه نیمه جدا شده. کشش ناشی از اسکار ناشی از خونریزی، عروق غیرطبیعی شبکیه را از دیواره چشم دور می کند.
مرحله V: شبکیه کاملاً جدا شده و مرحله پایانی بیماری. اگر در این مرحله چشم به حال خود رها شود، کودک ممکن است دچار اختلال شدید بینایی و حتی نابینایی شود.
اکثر نوزادانی که ROP ایجاد می کنند دارای مراحل I یا II هستند. با این حال، در تعداد کمی از نوزادان، ROP، گاهی اوقات بسیار سریع بدتر می شود. ROP درمان نشده بینایی را تهدید می کند.
![درمان اختلال چشمی](https://drminaojani.ir/wp-content/uploads/2022/01/درمان-اختلال-چشمی.jpg)
آیا ROP می تواند عوارض دیگری ایجاد کند؟
آره. در نظر گرفته می شود که نوزادان مبتلا به ROP در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به برخی از مشکلات چشمی در آینده هستند، مانند جداشدگی شبکیه، نزدیک بینی (نزدیک بینی)، استرابیسم (چشم های ضربدری)، آمبلیوپی (تنبلی چشم)، و گلوکوم. در بسیاری از موارد، این مشکلات چشمی قابل درمان یا کنترل هستند.
چه چیزی باعث ROP می شود؟
ROP زمانی اتفاق میافتد که رگهای خونی غیرطبیعی رشد کرده و در سراسر شبکیه، بافتی که پشت چشم را میپوشاند، پخش میشوند. این رگهای خونی غیرطبیعی شکننده هستند و میتوانند نشت کنند، شبکیه را زخمی کرده و آن را از موقعیت خارج کند. این امر باعث جداشدگی شبکیه می شود. جداشدگی شبکیه علت اصلی اختلال بینایی و نابینایی در ROP است.
چندین عامل پیچیده ممکن است مسئول توسعه ROP باشند. چشم در حدود هفته ۱۶ بارداری شروع به رشد می کند، زمانی که رگ های خونی شبکیه شروع به تشکیل در عصب بینایی در پشت چشم می کنند. رگ های خونی به تدریج به سمت لبه های شبکیه در حال رشد رشد می کنند و اکسیژن و مواد مغذی را تامین می کنند. در ۱۲ هفته آخر بارداری، چشم به سرعت رشد می کند.
هنگامی که یک نوزاد کامل متولد می شود، رشد رگ خونی شبکیه عمدتاً کامل می شود (شبکیه معمولاً چند هفته تا یک ماه پس از تولد رشد می کند). اما اگر نوزادی نارس به دنیا بیاید، قبل از رسیدن این رگ های خونی به لبه های شبکیه، رشد طبیعی عروق ممکن است متوقف شود. لبه های شبکیه – محیطی – ممکن است اکسیژن و مواد مغذی کافی دریافت نکنند.
دانشمندان بر این باورند که حاشیه شبکیه سپس سیگنال هایی را برای تغذیه به سایر نواحی شبکیه می فرستد. در نتیجه عروق غیر طبیعی جدید شروع به رشد می کنند. این رگ های خونی جدید شکننده و ضعیف هستند و می توانند خونریزی کنند و منجر به زخم شبکیه شوند. وقتی این اسکارها کوچک می شوند، شبکیه را می کشند و باعث جدا شدن آن از پشت چشم می شوند.
دکتر مینا اوجانی جراحی آب مروارید کرج ، فلوشیپ شبکیه و لیزر ، نفر اول آزمون فلوشیپ و فوق تخصص شبکیه از دانشگاه علوم پزشکی تهران و دارای رتبه برتر بورد چشم پزشکی کشور و تخصص چشم از دانشگاه علوم پزشکی تهران و دارای بسیاری از افتخارات دیگر می باشد که در درمان اختلال چشمی تجربه و سابقه ی درخشانی را رقم زده اند.
در صورت داشتن هرگونه سوال یا برای راهنمایی بیشتر به صفحه درباره ما مراجعه نمایید.